Biblioteka wiedzy / pomiar-i-uczenie-sie

Jak mierzyć rozpoznawalność i skojarzenia z miejscem?

Jak badać spontaniczną i wspomaganą znajomość miejsca oraz skojarzenia w wybranej grupie odbiorców.

Rozpoznawalność sprawdzisz, pytając, czy i jak odbiorcy znają nazwę miejsca; skojarzenia — pytając, co przychodzi im do głowy, gdy o nim myślą. To różne pytania i warto zadawać je w odpowiedniej kolejności: najpierw bez podpowiedzi, dopiero potem z listą. Badanie ma sens, gdy określisz, u kogo chcesz mierzyć zmianę i w jakiej sytuacji miejsce powinno być pamiętane.

Zespół analizuje zestawienia podczas spotkania; fotografia ilustracyjna, nie badanie marki miejsca

Znajomość nazwy to początek, nie cała marka

W badaniu można rozróżnić znajomość spontaniczną — respondent sam wymienia miejsce — i wspomaganą, gdy rozpoznaje je na liście. Pierwszą można sprawdzić pytaniem: „Jakie miasta/regiony przychodzą Ci do głowy, gdy planujesz…?”. Później pokaż listę porównywalnych miejsc i zapytaj, które osoba zna. Zmieniaj lub rotuj kolejność nazw, by pozycja na liście nie decydowała o wyniku.

Rozpoznanie nazwy nie mówi jeszcze, jakie skojarzenia jej towarzyszą. Możesz zapytać: „Z czym kojarzy Ci się [nazwa]?” albo poprosić o wskazanie cech na zrównoważonej liście. Oddziel odpowiedź spontaniczną od wyboru spośród podpowiedzi. Jeśli badanie dotyczy określonej oferty, np. krótkiego wypadu rowerowego, uwzględnij ją w pytaniu zamiast pytać abstrakcyjnie o „wizerunek”.

Zdefiniuj, kogo pytasz

Mieszkańcy, potencjalni odwiedzający i osoby, które już były w miejscu, mają różną wiedzę. Wybierz populację związaną z celem i opisz, jak rekrutujesz próbę. Ankieta opublikowana na profilu miasta może zebrać wartościowe opinie aktywnych obserwatorów, ale sama nie reprezentuje wszystkich mieszkańców ani przyszłych gości.

Przed badaniem ustal tryb, okres, strukturę respondentów i sposób analizy. Pytaj o jedną rzecz naraz, używaj słów zrozumiałych dla badanej grupy i unikaj sugerowania, że „właściwa” odpowiedź jest pozytywna. AAPOR zaleca transparentność metod, doboru próby i pełnego brzmienia pytań. To standard metodologiczny organizacji z USA, nie polska regulacja.

Porównuj w czasie z ostrożnością

Jeśli chcesz sprawdzić, czy rozpoznawalność się zmienia, zachowaj to samo pytanie, populację, sposób rekrutacji i porównywalny okres. Zapisz też, czy ważyłeś wyniki i jak potraktowałeś braki odpowiedzi. Zmiana w składzie próby może wyglądać jak zmiana wizerunku. Wieloletni tracking jednego regionu w Australii pokazał, że badanie pozycji marki może obejmować salience, skojarzenia i rezonans, ale wyniki zależą od rynku i konsekwentnie stosowanej metody.

Przykład Athens & Partners pokazuje, że badacze oddzielali świadomość miejsca, rozważanie wizyty i rozpoznawanie kampanii. Nie wszystkie hipotezy o związku z intencją wizyty uzyskały potwierdzenie. To dobre przypomnienie, że znajomość miejsca nie jest tym samym co zamiar wyjazdu, a już tym bardziej zrealizowana podróż.

Opisz wyniki, nie dopowiadaj ich za respondentów

Przy odpowiedziach otwartych zachowaj zapis oryginalny i opisz reguły grupowania. Możesz policzyć, które skojarzenia powtarzają się najczęściej, ale nie zgaduj, co respondent „naprawdę miał na myśli”. W raporcie podaj, kto odpowiadał, kiedy, jak zadano pytanie i jakie są ograniczenia próby.

Osobiście nie uznałabym pytania „czy znasz nasze miejsce?” za wystarczający pomiar marki. Bez kontekstu sytuacji i skojarzeń można otrzymać wysoką znajomość nazwy, która nie pomaga osiągnąć celu. Są jednak zadania, w których samo rozpoznanie jest użytecznym etapem — na przykład wprowadzenie nowej nazwy regionu.

Źródła i dalsza lektura

Ilustracje i licencje

  • zespol-analizuje-dane.jpg — zespół omawia zestawienia. Fotografia ilustracyjna, nie dokumentuje badania marki miejsca. Fot. RDNE Stock Project, oryginalna strona Pexels, licencja Pexels. Lokalna kopia jest konwersją AVIF do JPEG bez kadrowania i zmiany treści.

Autorka

Anna Bojko

Od lat związana z marketingiem miejsc w Europie Zachodniej.

Opublikowano: